Over mij / About me

Mijn foto
I won't apologize for who I am. You either like me, love me or hate me, but I am me.

dinsdag 4 april 2017

Sluiting restaurant in de Hoge Boekenrode

Sluiting Aafje restaurant #Boekenrode? Dat moeten we niet willen!
Vroeger woonden mijn opa en oma in de Boekenrodeflat.
Het Boekenrodeflat staat in #Zuidwijk, dit is een wijk in #Rotterdam.
Mijn oma had haar praatje met de buurtjes en opa kon biljarten of een bakkie koffie drinken beneden.
Die goede oude tijd waar ook bejaarden ruzie hadden onder elkaar maar het bleef bij een woordenwisseling.
De ommekeer kwam in de Boekenrode toen #Vestia hun gebouwen ging ontlabelen.
Er kwamen personen te wonen met een "rugzak".
Bezuinigingen werden meer zichtbaar en de kosten om in de Boekenrode te wonen steeds hoger.
Nu sluit het restaurant omdat het niet meer rendabel is.
Wat blijft er voor de #ouderen de oorspronkelijk bewoners van de Boekenrode over?
Het huis van de wijk, maar dat is niet naast de deur.
Men moet hun laatste jaren slijten in een flat vol met allerlei pluimage zonder restaurant en met bijna geen activiteiten meer.
Het bijgebouw waar vroeger de tijdelijke verpleegafdeling was, is reeds vergeven aan een opvang met psychische patiënten die voor omwonenden al genoeg overlast hebben gegeven in de afgelopen maanden.
In de Hoge Boekenrode worden steeds meer woningen gereserveerd voor cliënten zoals de Pameijer stichting en diverse andere zorgaanbieders.
Allerlei zorgaanbieders die niet de handen inéén slaan om het restaurant nieuw leven in te blazen. Maak er een leer werk project van.
Nee, de bejaarden mogen hun oude dag slijten met een tafeltje dekje maaltijd of magnetronmaaltijd. Daar ben je dan zo oud voor geworden en heb je aan de wederopbouw van #Rotterdam bijgedragen.
Ik hoop met heel mijn hart dat de huidige bejaarden in de Boekenrode waakzaam zijn en het verschil zien tussen goed en kwaad in deze tijd als men straks de nieuwe buur op de koffie uitnodigt omdat men beneden geen bakkie meer kan doen.

zaterdag 31 december 2016

Ik ben boos

Wat ik aan het doen ben? Me kapot ergeren als ik lees dat die #treitervlogger genomineerd is als Zaankanter van het jaar. Tuig moet gestraft worden en niet beloond. Daarnaast lees ik dat een kandidaat Kamerlid van #Denk een inzamelingsactie houdt voor de moordenaar van de doodgetrapte scheidsrechter en zo iemand komt dan straks in de Kamer? Waanzin ! De moordenaar van het meisje van #Nulde mag met onbegeleid verlof? Die vent had nooit meer met verlof gemogen, net als #Volkert van der G. Dan lees ik daarna dat #agenten vannacht een #cobra 6 op het dak kregen terwijl ze een verdachte van huiselijk geweld hadden aangehouden. Laat verdomme die jongens hun werk doen. Volgende keer moeten ze jou of familie van je redden. Heb je een politieke voorkeur voor #rechts dan word je per definitie weggezet als #racist. De wereld verruwt per seconde en het lijkt niet meer te stoppen. Ik vraag me echt af wat het met #Nederland nog moet worden in de toekomst.

zaterdag 26 maart 2016

Leven in een ontvlambare wereld.

Het is al een hele lange tijd dat ik een blog heb gemaakt, maar vandaag had ik er zin in.
Op de bank zittend in het zonnetje, mijn kat naast me liggend in de zonnestralen, heerlijk onwetend over alle ellende in deze krankzinnige wereld.
De wereld staat in brand, kleine felle brandjes die steeds dichterbij komen. Brandjes die nu nog soms te blussen zijn maar wel al begonnen zijn. Het smeult mensen, in omliggende landen, in onze steden en zelfs in de dorpen. Onzichtbare brandhaarden die kruipen onder de huid. Men krijgt er een onbehaaglijk gevoel van en men kijkt soms ineens met een wantrouwende blik naar een ander.
Soms is het zo heerlijk om onwetend te zijn als mijn kat en dat je niet al het ongecensureerde nieuws leest dat via twitter mij bereikt.

woensdag 8 mei 2013

Een gezond begin van 2013

Na een turbulent 2012 is 2013 goed begonnen.

Mijn Hailey-Hailey is nog steeds zo goed als verdwenen en als het zo blijft en we hard blijven duimen dan kan ik voor de tweede zomer op rij gewoon heerlijk zwemmen en een normale vakantie vieren.

Een bh dragen zal alleen niet kunnen, de huid blijft te gevoelig en ik heb ook het lef niet om er eentje opnieuw te gaan dragen.
Ik hou het veilig op een "strak" hemdje en nog steeds met Engels pluksel om het vocht te absorberen.
Op het moment dat ik ergens een plekje Hailey-Hailey voel opkomen smeren we gelijk met Protopic om het zo snel mogelijk te bestrijden.

Mijn goedaardige tumor op het hoofd groeit helaas weer en ook aan de andere kant van mijn voorhoofd is er eentje aan het groeien maar zolang ik er verder geen last van heb, mogen ze blijven zitten.
De vorige verwijdering was traumatisch genoeg en zolang het niet verder opvalt dat ik uitstulpingen heb vind ik het best.

Mindy is nu iets langer dan een jaar bij ons, ze heeft een eigen willetje maar is echt een knuffel en schootkat.
Ze kan nog steeds uren met een prop papier spelen of een klein balletje, andere kattenspeeltjes kijkt ze niet naar om en is niet aan haar besteedt.




maandag 9 april 2012

Update operatie

Ik had al eerdere willen bloggen maar veel mensen weten inmiddels al wat er allemaal gebeurd is. De bottumor is verwijderd en niet door vijlen wat ik eigenlijk had verwacht maar door het echte Hornbach Gamma Praxisoffensief zeg maar. Gewoon met hamer en beitel stukje voor stukje weghakken. Voor de randjes was een knabbeltang nodig. Ik moet zeggen dat er toch echt momenten waren dat ik had gewild dat het geen plaatselijke verdoving was. Pijnlijk was de operatie niet maar het slaan met die hamer, dreunde echt overal dwars doorheen. Dacht dat mijn kaken en neus zouden breken.
Tegen alle verwachting van me in, heb ik na de operatie geen bont en blauw gezicht gehad. Wel zat mijn ene oog op andere hoogte dan mijn andere. Dat is gelukkig inmmiddels bijgetrokken of ik moet heel moe zijn dan zie je mijn oog weer klein worden. De pijn is inmiddels goed beheersbaar, zolang ik niet buk en helaas nog niet op mijn favoriete zijde ligt valt de pijn echt mee. Haren wassen is nog geen feest want echt aan je hoofd zitten rondom de hechtdraad is nog een zere hoofdzaak. Nu wordt woensdag de hechtdraad eruitgehaald dus kan het echte genezen beginnen. Want de neurochirurg heeft geen losse hechtingen gebruikt maar 1 draad voor alles. Woensdag hoor ik gelijk of het bot wat is verwijderd inderdaad goedaardig is, zover ze hadden gezien wel maar hoor het graag nog een keertje heel erg zeker nadat het door het lab is onderzocht.

Ik wil in ieder geval iedereen bedanken voor alle leuke en lieve kaarten, tweets en mailtjes. Dat heeft me heel erg goed gedaan.

woensdag 28 maart 2012

Morgen dan de operatie

Morgen wordt ik dan echt geholpen zoals ik altijd al zei aan mijn externe geheugen.
Het ei wat ik op mijn hoofd had en waarvan ik altijd de Stuttgartsupporters de schuld gaf, bleek een goedaardige bottumor te zijn en geen littekenweefsel van een bierblikje.

Morgen wordt het weggehaald, waarmee hopelijk dan ook de druk op mijn linkergedeelte van het voorhoofd verminderd. Hoe precies ?
 Ik weet het niet helemaal. Normaal wil ik altijd alles tot 10 cijfers achter de komma weten maar moet zeggen dat ik het nu niet helemaal wilde weten.

Had het wel gevraagd maar kreeg een heel vaag antwoord van de neurochirurg.
Of ik last had na de operatie was per persoon verschillend en een inschatting kon hij pas maken op het moment dat hij met het bot daadwerkelijk bezig was.
Operatie zelf was makkelijk zei hij maar voorlopig moest er wel extra tijd worden ingepland en er moest bijenwas klaar staan, misschien om het allemaal weer glad te strijken ?

Gek he, er is in mijn leven al meer dan tien keer in mijn lichaam gesneden en eigenlijk nog nooit zenuwachtig geweest maar nu ga ik voor de eerste keer niet fluitend heen.
Misschien ook omdat er al te veel gesneden is, ik ben het eigenlijk wel spuugzat.

Maar ja, nog even doorbijten en dan maar eens hopen dat het de allerlaatste keer is, dat er in mijn lichaam gesneden gaat worden.

Toch benieuwd naar het eindresultaat vijlen, zagen en timmeren aan mijn hoofd.

donderdag 8 maart 2012

Mixed emotions

Het is de week waarin mijn moeder op 9 maart als zij nog geleefd zou hebben 61 jaar zou zijn geworden; het is de week waarin wij op 9 maart precies een jaar geleden onze lieve Pilou hebben moeten laten inslapen. En nu precies deze week had ik mijn allereerste CT-scan en de uitslag ervan.

De arts zou tussen 15 en 18 uur bellen dus het was even schrikken toen hij al heel vroeg belde. Er ging toch even van alles door mijn hoofd, goed of slecht nieuws want mijn moeders kant van de familie heeft een rooskleurig medisch verleden achter de rug.

Maar de arts vertelde gelijk dat het goedaardig weefsel was en dat het GEEN bot-tumor was. Dat hakte er toch even in, want er was een heel klein stemmetje in mijn hoofd die dat heel misschien toch ook wel gedacht had. Maar gelukkig niet en zelfs dubbel goed nieuws want ook de deels verwijderde moedervlek is goedaardig.

Ondanks de blijdschap wel doorverwezen naar de neurochirurg om met hem samen te besluiten hoe nu verder met die bobbel. Want goedaardig of niet, dat gevoel boven mijn oog kan toch door die bobbel komen.

Dus volgende week komt er een drukke ziekenhuisweek.

Maandag voor de eerste keer sinds het overlijden van mijn moeder naar het EMC, dus dat is even diep ademhalen en gaan ervoor. De arts in het Maasstad weet geen oplossingen meer voor mijn Hailey-Hailey en mogelijk dat het EMC meer nieuwe toepassingen weet. Hij drukte wel op mijn hart vooral geen hoopvolle verwachtingen te hebben, nou dokter al surfend over het worldwideweb weet ik inmiddels al een tijdje dat er nog geen oplossingen zijn voor de Hailey-Hailey.

Vrijdag naar het Maasstad, naar de neurochirurg, kijken wat hij te vertellen heeft.


Maar.........we hebben ook lol gehad deze week hoor.
We weten dat onze Mindy een lekker moppie is maar met net zo'n eigenwijs willetje als haar baasjes. En wij vinden water helemaal te gek, de zee, een meer of zwembad maakt niet uit als we maar het water in kunnen duiken en wat blijkt......
Mindy vindt water ook helemaal te gek, dus iedere dag zorgen we voor een klein feestje met haar waterfontein.

Na een weekje met mixed emotions, wens ik iedereen een gezellig weekend.